|
Toen ik binnenkwam stond mijn hart al gelijk stil. Er zaten een heleboel meisjes in een kring, allemaal al met hun trainingsmap in de handen, en allemaal minstens achttien! Met mijn vijftien jaartjes slofte ik naar de laatst overgebleven stoel en ik maakte snel mijn excuses. Op weg naar mijn eerste les hadden we ontzettend in de file gestaan, waardoor we een halfuur te laat waren.
De 'lerares' was vriendelijk, maar de andere ladies in de kring keken eerder een beetje geirriteerd. Logisch, ze waren niet gekomen om naar mij te luisteren. Dus hield ik het op een kort 'sorry, file' en liet de vrouw verder praten. Terwijl ze van alles vertelde over wat we gingen doen, keek ik om me heen (ik had het toch al op de site gelezen). Alle meisjes zagen er picture-perfect uit, duidelijk volgestrooid met make-up en met hun zondagse jurkjes aan, precies volgens de nieuwste trends. Ik had eigenlijk niet zo op mezelf gelet: wel make-up op gedaan, maar ook mijn favoriete trui-met-uiltjes. Dat weet ik dus voor de volgende les...
Toen de lerares klaar was, was het natuurlijk opstaan en lopen!!
Daar stonden we dan met 12 meiden, allemaal te wiebelen op onze minstens-zes-centimeter-hoge hakken. Om de beurt moest er een meisje heen en weer lopen, naar de spiegel en weer terug, terwijl de 'lerares' je met een kritisch oog bekeek...
Vanzelfsprekend vochten alle dames om vooraan te staan, dus ik liet ze heerlijk losgaan en nam mijn plaatsje achteraan in. Toch ging het verschrikkelijk snel en binnen de kortste keren stond ik vooraan en moest ik op de keiharde muziek richting de spiegel. En natuurlijk zag ik mezelf van top tot teen: ik liep als een bange muis. Maar stiekem dacht ik: het is maar goed dat ik het nu voor het eerst doe, stel je voor dat ik met deze loop de catwalk op was gegaan!
Toen we allemaal te horen hadden gekregen hoe slecht we het wel niet hadden gedaan (grapje), kregen we te zien waarop we moesten letten, en kregen we ieder apart nog tips voor onze houding. Toen we voor de tweede keer moesten lopen, en de derde en vierde en vijfentwintigste, zag ik het ook in de spiegel: het werkte al veel beter. Om eerlijk te zijn zag het er al goed uit!
Maar toen moesten we nog leren draaien. En leren onze heupen beter te bewegen. Want op ons 'examen' moeten we allemaal een modeshow lopen, en dan moet zelfs het lompste meisje zich van haar beste kant kunnen laten zien. Gelukkig ben ik die in elk geval niet: lang leve balletles!
Natuurlijk denken de meeste mensen dat een opleiding geldverspilling is, of een truc, of dat het geld je afgetroggeld wordt; ik ben het daarmee oneens, het is net als wanneer je actrice wilt worden en toneellessen neemt. Ook al heb je er misschien niet veel aan, je doet het voor je eigen plezier! Bovendien is wát je eraan hebt altijd mooi meegenomen, toch? Namelijk zelfvertrouwen, een betere houding en een beter humeur.
|
